برگزاری نشست شکارِ شکارچیها به میزبانی اندیشکده حکمرانی شریف
نشست ارائه، نقد و بررسی دو گزارش سیاستی جدید اندیشکده حکمرانی شریف با موضوعات آسیبشناسی زیستبوم مشاوره سیاستی کشور و ارائه الگویی نو برای رتبهبندی و بلوغ اندیشکدهها در تاریخ یکشنبه ۹ آذرماه ۱۴۰۴ برگزار شد.
در ابتدای نشست مؤلف گزارشها، آقای رضا باقریپور، توضیحاتی درباره زیستبوم مشاوره سیاستی کشور و نقش اندیشکدهها در این زیستبوم ارائه کردند. سپس دکتر عابد اکبری، معاون مرکز بررسیهای استراتژیک ریاست جمهوری و دکتر سید محمدحسین شجاعی، معاون پژوهشی پژوهشکده مطالعات فناوری، نکاتی را پیرامون دو گزارش و تحولات و الزامات زیستبوم مشاوره سیاستی مطرح نمودند.
رضا باقری پور:
نظام مشاوره سیاستی نه فقط یک چارچوب برای اندیشکدهها بلکه دریچهای برای تحلیل کلیت و جزئیت همه ساختار سیاسی است.
اگر چه در کشور به تدریج ضرورت توسعه این بخش از ظرفیت حکمرانی حس میشود اما هنوز اقتضائات آن برای تصمیمگیران مجهول است؛ به عنوان مثال برنامه هفتم پیشرفت در ورود به موضوع ساماندهی اندیشکدهها مسیر مناسبی را انتخاب مکرده است.
یکی از دستاوردهای ترویج مدل بلوغ ارائهشده برای انتدیشکده ها ایجاد یک تصویر ذهنی مشترک در بین بازیگران این حوزه و جهتدار شدن تلاشهای پراکنده است.
دکتر عابد اکبری:
شرایط ساختاری خاصی برای کار اندیشکدهای لازم است که نظام سیاستگذاری ما هنوز سازوکارهای استفاده از دانش کارشناسی را تثبیت و درونی نکرده است.
در چنین شرایطی، شاخصگذاری و رتبهبندی بدون وجود زنجیره اثرگذاری سیاست، بیشتر به رفتارهای نمایشی، تولید گزارشهای انباشته و رقابتهای کمّی منجر میشود.
چالش اصلی ما در سطح مهارت نیز وجود دارد؛ اندیشکدههای ایرانی نه به دلیل سیاستگریزی یا سیاستزدگی، بلکه به دلیل سیاستناشناسی و ناتوانی در ترجمه دانش به سیاست مؤثر از حلقه تصمیم فاصله دارند.
دکتر سید محمدحسین شجاعی:
بلوغ اندیشکده را باید در کنار سایر بازیگران این میدان و به شکل همزیستی در یک زیستبوم دید. مثلا پژوهشکدههای سیاستی میتوانند نقش تئوریزهسازی تجربیات سیاستی و تقویت نظری سایر اندیشکدهها را بر عهده داشته باشند یا اندیشکدههای دولتی نقش پل و ارتباطدهنده میان دولت (نظام تصمیمگیری) و سایر اندیشکدهها را ایفا کنند. در مجموع، دسترسیها و توانمندیهای هریک از انواع مختلف اندیشکده ها باید با سایر کنشگران زیستبوم به اشتراک گذاشته شود.
رسانهای کردن دستاوردهای اندیشکدهها ملاحظات ظریفی در ایران دارد و همیشه ضامن اثرگذاری نیست. مناسبات رسانه و سیاست به تناسب موضوع، کنشگران و ذینفعان میتواند متنوع باشد.
